Από: Βασίλης Σιωμάδης
Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου SupportSphere (Erasmus+)
Η μετάβαση από το σχολείο στον κόσμο της εργασίας σπάνια είναι μια ευθεία γραμμή, ειδικά για τους σπουδαστές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΚ). Πολλοί από αυτούς τους νέους ανθρώπους εξισορροπούν δύσκολες προσωπικές ή οικονομικές προκλήσεις εκτός της τάξης, γεγονός που τους θέτει σε πολύ υψηλότερο κίνδυνο εγκατάλειψης των σπουδών τους. Όταν ένας σπουδαστής εγκαταλείπει το σχολείο πρόωρα, συχνά καταλήγει στο περιθώριο, χωρίς να σπουδάζει ούτε να εργάζεται.
Για να σπάσει αυτός ο κύκλος, τα επαγγελματικά σχολεία χρειάζονται μια προληπτική στρατηγική. Με βάση πρόσφατες μελέτες πεδίου και ιστορίες επιτυχίας από τον πραγματικό κόσμο, ακολουθούν έξι πρακτικές, δοκιμασμένες στρατηγικές που οι εκπαιδευτικοί και τα σχολεία ΕΕΚ μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να στηρίξουν τους σπουδαστές τους και να τους προετοιμάσουν για μακροπρόθεσμη επιτυχία.
Πρώτον, η εγκατάλειψη σπάνια είναι μια ξαφνική απόφαση, είναι σχεδόν πάντα μια αργή διαδικασία. Πολύ πριν ένας σπουδαστής παραιτηθεί επίσημα, αφήνει σημάδια, όπως μια ξαφνική πτώση στη φοίτηση, χαμηλότερους βαθμούς ή απομάκρυνση από ομαδικές εργασίες. Αντί να περιμένουν μια κρίση, τα σχολεία πρέπει να χρησιμοποιούν απλές, καθημερινές λίστες ελέγχου για να εντοπίζουν αυτές τις λεπτές αλλαγές νωρίς και να παρεμβαίνουν με πρακτική υποστήριξη πριν ο σπουδαστής αποχωρήσει πλήρως.
Επειδή οι παραδοσιακοί βαθμοί των τεστ δεν αντικατοπτρίζουν πάντα τις πραγματικές δυνατότητες ενός σπουδαστή, οι εκπαιδευτές ΕΕΚ μπορούν επίσης να χτίσουν πραγματική αυτοπεποίθηση σταδιοδρομίας συνεργαζόμενοι με τους σπουδαστές για τη δημιουργία ενός προσωπικού Χαρτοφυλακίου Δεξιοτήτων. Αυτή η διαδικασία βοηθά τους σπουδαστές να εντοπίσουν και να καταγράψουν τα καθημερινά τους δυνατά σημεία, όπως η αξιοπιστία, η επίλυση προβλημάτων ή η ομαδικότητα, μετατρέποντας αφηρημένα προσωπικά χαρακτηριστικά σε συγκεκριμένα επαγγελματικά προσόντα που τους βοηθούν να συνειδητοποιήσουν την αξία τους για τους εργοδότες.
Επιπλέον, η επαγγελματική καθοδήγηση πρέπει να είναι δίκαιη και ευέλικτη. Αν και προορίζεται να είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι αυτοανακάλυψης, οι σπουδαστές συχνά βλέπουν τη συμβουλευτική ως μια κουραστική ή εκφοβιστική αγγαρεία. Για να διορθωθεί αυτό, η καθοδήγηση πρέπει να μοιάζει λιγότερο με γραφειοκρατικό καθήκον και περισσότερο με μια πραγματική συζήτηση για τις δυνατότητες του πραγματικού κόσμου, που προσαρμόζεται στην πραγματική ζωή και τα μοναδικά εμπόδια κάθε σπουδαστή.
Εξοπλίζοντας τους εκπαιδευτικούς με εργαλεία για την αποδόμηση σιωπηλών στερεοτύπων, η επαγγελματική συμβουλευτική μπορεί να γίνει ένας εξατομικευμένος, ενδυναμωτικός οδικός χάρτης για το μέλλον. Αυτή η καθοδήγηση πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζει τον σημερινό ψηφιακό κόσμο, συνδυάζοντας την παραδοσιακή συμβουλευτική πρόσωπο με πρόσωπο με διαδραστικά διαδικτυακά εργαλεία. Η χρήση πλατφορμών όπως το Moodle για τη φιλοξενία σύντομων βίντεο, ιστοριών επιτυχίας συνομηλίκων και γρήγορων αυτοαξιολογήσεων επιτρέπει στους σπουδαστές να εξερευνήσουν τις επιλογές σταδιοδρομίας τους με τον δικό τους ρυθμό και με τους δικούς τους όρους.
Επειδή η βοήθεια προς έναν σπουδαστή που δυσκολεύεται είναι πολύ μεγάλη ευθύνη για έναν μόνο εκπαιδευτικό, τα σχολεία ΕΕΚ πρέπει να λειτουργούν ως κόμβος, χτίζοντας μια κυριολεκτική ομάδα γύρω από τον σπουδαστή. Η ενεργή σύνδεση οικογενειών, εκπαιδευτικών, μεντόρων στον χώρο εργασίας και κοινωνικών λειτουργών δημιουργεί ένα δίχτυ ασφαλείας που καθιστά πολύ πιο δύσκολο για έναν ευάλωτο σπουδαστή να «γλιστρήσει» από το σύστημα.
Τελικά, δεδομένου ότι ο στόχος της επαγγελματικής κατάρτισης είναι η απασχόληση, τα σχολεία πρέπει να διατηρούν έναν συνεχή διάλογο με τις τοπικές επιχειρήσεις. Όταν τα σχολεία γνωρίζουν ακριβώς ποιος κάνει προσλήψεις και ποιες δεξιότητες έχουν ζήτηση, μπορούν να προσαρμόσουν την κατάρτισή τους ώστε να ταιριάζει, διασφαλίζοντας ότι οι σπουδαστές αποφοιτούν με σχετικές, πρακτικές δεξιότητες που κάνουν το άλμα από την ημέρα της αποφοίτησης στην πρώτη ημέρα εργασίας εξαιρετικά ομαλό.
Συνοψίζοντας, η θεσμοθέτηση αυτών των καλών πρακτικών αποτελεί μια αναγκαία εξέλιξη για τα σύγχρονα συστήματα ΕΕΚ. Συνδέοντας εγχειρίδια βασισμένα σε αποδεικτικά στοιχεία, συνεχή εκπαίδευση των εκπαιδευτικών και σύγχρονα εργαλεία ηλεκτρονικής μάθησης, τα σχολεία ΕΕΚ και οι ενδιαφερόμενοι φορείς μπορούν να μεταβούν επιτυχώς από την αντιδραστική διαχείριση κρίσεων σε μια προληπτική κουλτούρα δια βίου ενδυνάμωσης και κοινωνικής ένταξης.